«...και συνανυψώ ημάς εις την Άνω Ιερουσαλήμ...»

Αν ξέραμε τι έχει ετοιμάσει ο Θεός για μας στην Ανω Ιερουσαλήμ, γονατισμένοι θα ικετεύαμε τον Θεό να πάμε εκεί το γρηγορότερο. Δεν θα κοιτάζαμε κανένα επίγειο πράγμα. Γι' αυτό οι Πατέρες και πολλοι άρχοντες, μεγιστάνες, βασιλόπουλα, άφηναν όλα τα του κόσμου και ασκήτευαν μέσα στις κουφάλες των δένδρων, στα όρη, στα σπήλαια και στις οπές της γής. Γιατί; Γιατί αισθάνθηκαν αυτό το μεγαλείο μέσα στην ψυχή τους, την μεγάλη ευσπλαγχνία του Θεού, και τα εγκατέλειψαν όλα.

Γερόντισσα Μακρίνα Πορταριάς (Απο το βιβλίο: Λόγια Καρδίας σελ, 439).

Το εντοπίσαμε εδώ:

http://trelogiannis.blogspot.com/2021/04/blog-post_835.html?m=1

Σημείωση: Ο τίτλος της ανάρτησης προέρχεται από τους Αίνους της Ακολουθίας του Νυμφίου της Μεγάλης Δευτέρας «Ερχόμενος ο Κύριος».

Αθηνά Σιδέρη: Άγιος της διπλανής πόρτας

Πολύ μου άρεσε ο παραπάνω χαρακτηρισμός για την αξέχαστη Αθηνά Σιδέρη! «Άγιος της διπλανής πόρτας»! Για μένα προσωπικά είχε και... κυριολεκτική έννοια, επειδή το σπίτι της ήταν μόλις 50 μέτρα από την ενορία όπου διακονώ.

Παρακολουθήστε την παρακάτω ομιλία, αξίζει! Η κόρη της, Μάρω Σιδέρη, αλλά και άλλοι ομιλητές, αποκαλύπτουν πτυχές της μακαριστής Αθηνάς που δεν γνωρίζαμε...

https://m.facebook.com/107302927666434/videos/430788424880587/

Αξίζει να διαβάσετε και το ακόλουθο:

https://melissoules.com/2020/09/26/η-τελευταία-προειδοποίηση-του-αγίου-π/

Η πανουργία του διαβόλου

ΠΗΓΑΙΝΟΝΤΑΣ κάποτε να επισκεφθεί μια σκήτη ο Όσιος Μακάριος, συνάντησε στον δρόμο τον διάβολο φορτωμένο μ’ ένα παράξενο φορτίο, να πηγαίνει κι εκείνος προς τα εκεί.*

-Πού πας; τον ρώτησε ο Όσιος.

-Πάω να βάλω λογισμούς στους μοναχούς, αποκρίθηκε με αναίδεια εκείνος.

-Και τί είναι αυτά που κουβαλάς μαζί σου;

-Τα γεύματα που θα τους προσφέρω.

-Τόσα πολλά; απόρησε ο Όσιος.

-Βέβαια. Αν δεν ικανοποιούνται με το ένα, έχω άλλο έτοιμο κι αν δεν τους αρέσει κι αυτό, τους δίνω τρίτο. Ένα απ’ όλα θα είναι του γούστου τους

-Έχεις πολλούς εκεί που σε ακολουθούνε; ρώτησε με φρίκη ο Αββάς.

-Όχι, αναγκάστηκε να ομολογήσει ο διάβολος. Οι περισσότεροι έχουν αγριέψει εναντίον μου. Έχω όμως κι έναν καλό φίλο.

- Πώς ονομάζεται; ρώτησε μ’ ένδιαφέρον ο Όσιος.

- Θεόπεμπτος, αποκρίθηκε ο διάβολος και τράβηξε βιαστικός τον δρόμο του.

Συλλογισμένος από όσα ακουσε ο Αββάς Μακάριος, ανέβηκε στην σκήτη. Οι αδελφοί του έκαναν θερμή υποδοχή και καθένας φιλοτιμήθηκε να τον προσκαλέσει στην καλύβα του. Ο Όσιος όμως ζήτησε τον Θεόπεμπτο και τον παρακάλεσε να τον φιλοξενήσει. Όταν έφτασαν στο κελλί του, τον ρώτησε πώς περνούσε.

-Καλά με την ευχή σου, Αββά, αποκρίθηκε εκείνος.

- Δεν σε πειράζουν οι λογισμοί;

Ο Θεόπεμπτος δίστασε λίγο. Ντρεπόταν να φανερώσει στον Όσιο πως δεχόταν ακάθαρτους λογισμούς.

-Καλά πηγαίνω, ψιθύρισε, προσπαθώντας να φανεί αδιάφορος.

- Αχ, αδελφέ μου! αναστέναξε βαθιά ο Όσιος. Εγώ, τόσα χρόνια ασκητής και γερασμένος πια, πειράζομαι από σαρκικούς λογισμούς κι ας με τιμούν οι άνθρωποι.

Ο Θεόπεμπτος πήρε θάρρος από τα λόγια του Οσίου και του φανέρωσε τον δικό του πολεμο. Εκείνος τότε τον συμβούλεψε πως ν’ αντιστέκεται στους κακούς λογισμούς κι αφού του έδωσε τον κανόνα που έπρεπε, έφυγε να γυρίσει στο κελλί του. Στον δρόμο βρήκε πάλι τον διάβολο, αλλά τώρα πολύ κατσουφιασμένο.

-Τί νέα; τον ρώτησε ο Αββάς.

-Πολύ άσχημα, αποκρίθηκε εκείνος. Όλοι οι μοναχοί μου εναντιώνονται και πιο πολύ ο παλιός μου φίλος. Γι’ αυτό κι εγώ ορκίστηκα να τους αφήσω πολύ καιρό απείραχτους, για να γίνουν αμέριμνοι οπως πρώτα.

Έφριξε ο Όσιος με την πανουργία του διαβόλου και παρακάλεσε θερμά τον Κύριο να προφυλάσσει απ’ αυτήν το ποίμνιό Του.

Γεροντικό, Σταλαγματιές απο την Πατερική Σοφία, Θεοδώρας Χαμπάκη, Εκδόσεις Ορθοδόξου Χριστιανικής αδελφότητας "ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ", σελ. 170-171

Γάμος: οδός σωτηρίας

Μέσα στο γάμο πρέπει να ανέχεται ο ένας σύζυγος τον άλλο. Να αγαπά ο ένας τον άλλο, ακόμη και με τα ελαττώματά του. Διαφορετικά θα δηλητηριάζεται η συζυγική ζωή.

Ο κυριότερος σκοπός του εν Χριστώ εγγάμου βίου είναι η σωτηρία των μελών της οικογενείας.

Ο Θεός δεν έδωσε δύο Ευαγγέλια, ένα για τους εγγάμους και άλλο για τους μοναχούς. Το Ευαγγέλιο είναι το ίδιο για όλους. Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης σε μια από τις Κατηχήσεις του γράφει ότι οι μόνες διαφορές στον τρόπο ζωής του εγγάμου πιστού από εκείνον του μοναχού είναι

η συζυγική σχέση και η κρεοφαγία. Όλα τα άλλα, όπως η αγάπη προς τον Θεό και τον πλησίον, η πίστη και ελπίδα στον Θεό, η υπομονή στις θλίψεις, η ταπεινοφροσύνη, η ελεημοσύνη, η προσευχή, η ανεξικακία, η μετάνοια, η νηστεία, η εγκράτεια κτλ., είναι εντολές του Θεού για όλους ανεξαιρέτως, μοναχούς και λαϊκούς, που επιθυμούν τη σωτηρία τους.

Ένας μαρτυρικός γάμος μπορεί να μετατραπεί σε δρόμο σωτηρίας για το μέλος που πάσχει…

Γέροντας Γερμανός Σταυροβουνιώτης

Η αγάπη του Θεού και πως εκδηλώνεται

«Μας παιδαγωγεί ο Κύριος, για να έχουμε αιώνιο μισθο. Εφ' όσο δεν έχουμε άσκηση, μας δίδει ο Κύριος ασθένειες και θλίψεις, για να βρούμε μικρή παρηγοριά, όταν θα κρινώμαστε μπροστά Του.
 Όσο κανείς υποφέρει θλίψεις διάφορες, είτε σωματικές είτε ψυχικές και τις υπομένει με γνώση και ευχαριστεί τον Θεό, χωρίς άλλο υποχρεούται ο Θεός να στείλη θεία παράκλησι και να δροσίση την ψυχή.... 
Όσο κανείς υποφέρει, τόσο και πληρώνεται».

+Γέρων Εφραίμ Φιλοθεΐτης

Πηγή:

http://amfoterodexios.blogspot.com/2019/04/blog-post_0.html?m=1

Μνήμη θανάτου

«Εκείνος πού καθημερινά περιμένει τον θάνατο είναι οπωσδήποτε δόκιμος και σπουδαίος αγωνιστής. Ενώ εκείνος πού τον επιθυμεί κάθε ώρα είναι άγιος».

Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης (της Κλίμακος)

Επίσημη εκκλησία

«'Ηγγικε η βασιλεία των ουρανών και οι πιστοί πρέπει να είναι πάντοτε έτοιμοι, ωσάν ο Αντίχριστος να έρχεται σήμερα-αύριο. Δεν γνωρίζουμε τις βουλές του Κυρίου, ούτε μπορούμε να πούμε με ακρίβεια ότι θα έλθη σήμερα, ή ότι έχει ακόμη πολλά χρόνια. Ο καλός και σωστός Χριστιανός είναι πάντοτε έτοιμος.

Εξ άλλου η κατρακύλα που δεν σταματά με τίποτε, είναι σημάδι ότι του ετοιμάζεται ο δρόμος για να συγχυσθή η διάνοια των ανθρώπων, να μην ξεχωρίζουν το καλό από το κακό. 'Ενα κλίμα που ταιριάζει για να γεννηθεί ο άνθρωπος αυτός της απώλειας. Μ' αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να φεύγουμε μακρυά από την Εκκλησία, ούτε να μας παρασύρη ο κόσμος της αμαρτίας, ούτως ώστε αν ο Αντίχριστος έλθη στην εποχή μας, να βγούμε κερδισμένοι, γιατί όποιοι τον αντιληφθούν και δεν θα έχουν πλανηθή όπως οι πολλοί, αυτοί θα' ναι οι μεγαλύτεροι άγιοι που έγιναν ποτέ. Ο Θεός να μας αξιώση, να ακούμε και να ακολουθούμε τις συμβουλές της επίσημης Εκκλησίας, γιατί αυτή είναι ο στύλος και το εδραίωμα της αληθείας, καθώς γράφει ο Απόστολος Παύλος». 

Άγιος Παΐσιος

Σχόλιο: Η τελευταία παράγραφος έχει παρεξηγηθεί από πολλούς... Όχι όμως από το διαχειριστή του παρόντος blog, ο οποίος, ενίοτε με προσωπικό κόστος, έχει επιλέξει το δρόμο της υπακοής στην Εκκλησία, δια του πνευματικού του.

Υπόδειγμα άλλης λογικής

Το απόσπασμα που ακολουθεί, προέρχεται από κατήχηση του μακαριστού Γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου, στις 20 Απριλιου του 1983, στην αδελφότητα του Ιερού Κοινοβίου Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Ορμύλιας Χαλκιδικής και συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Προσμονή Θεού. Λόγοι περί ασθενείας, πόνου και θανάτου».

Ίσως τα λόγια αυτά να μας βοηθήσουν να δούμε με λίγο πιο σωστά κριτήρια το τι είναι πραγματικά η «υγεία» αλλά και τι σημαίνει να είναι κανείς ασθενής, εν μέσω κορωνοϊού και του σάλου για τα εμβόλια...