Χρήμα, χρόνος, συναίσθημα

«Στα νέα τα παιδιά που έρχονται να εξομολογηθούν τους λέω να κάνουν σωστή, όσο μπορούν, διαχείριση σε τρία πράγματα: 

Στο χρήμα, στο χρόνο και στο συναίσθημά τους. 

Αν μπορέσουν να διαχειριστούν αυτά τα τρία κατά Θεόν, τότε θα πορευτούν καλά και Θεαρέστως. 

Αν όχι...».

Γέροντας Μύρων Σιμωνοπετρίτης

(Από τον εξαιρετικό Αμφοτεροδέξιο: http//amfoterodexios.blogspot.com/2021/05/blog-post_48.html?m=1)

Ε, να πεθάνεις! μια μέρα δεν θα πεθάνεις;

«Γιατί φοβάσαι την ασθένεια; 

-"Μα θα πεθάνω!"

-Ε, να πεθάνεις! μια μέρα δεν θα πεθάνεις; 

Δηλαδή τι νόμιζες, ότι δεν θα πεθάνεις; 

Κι ότι εσύ θα είσαι μια εξαίρεση μέσα 

στα δισεκατομμύρια του κόσμου τούτου; 

Πορεύεσαι αυτόν το δρόμο...

Νίκα το θάνατο! Μην τον φοβάσαι! 

Μην τον κρύβεις μπροστά σου.. 

Πιάσε το Χριστό που νίκησε το θάνατο 

και νίκα το θάνατο!»

Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος στο ακόλουθο βίντεο:

https://youtu.be/H8smdflAlcU

Το εντόπισα στο καταπληκτικό blog του Αμφοτεροδέξιου:

https://amfoterodexios.blogspot.com/2021/05/blog-post_458.html?showComment=1620562556009&m=1#c6443793047639952033

Ανάσταση!

Οὕτω!

«Εἴπωμεν, ἀδελφοί,
καί τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς,
συγχωρήσωμεν πάντα
τῇ Ἀναστάσει,
καί οὕτω βοήσωμεν:
Χριστός Ἀνέστη»!

Όλο το νόημα, όλο το βάρος, όλη η ουσία, σε αυτό το οὕτω. Αυτή η μικρή λέξη, συνιστά τον τρόπο της εορτής, το «πως» της αληθείας: μόνο συγχωρεμένοι, μόνο μονοιασμένοι, μόνο αγαπημένοι μπορούμε πραγματικά να πούμε το Χριστός Ανέστη!

Το υπέροχο δοξαστικό της Αναστάσεως, μπορείτε να το απολαύσετε εδώ: https://youtu.be/aB4mIte3yjE

«...και συνανυψώ ημάς εις την Άνω Ιερουσαλήμ...»

Αν ξέραμε τι έχει ετοιμάσει ο Θεός για μας στην Ανω Ιερουσαλήμ, γονατισμένοι θα ικετεύαμε τον Θεό να πάμε εκεί το γρηγορότερο. Δεν θα κοιτάζαμε κανένα επίγειο πράγμα. Γι' αυτό οι Πατέρες και πολλοι άρχοντες, μεγιστάνες, βασιλόπουλα, άφηναν όλα τα του κόσμου και ασκήτευαν μέσα στις κουφάλες των δένδρων, στα όρη, στα σπήλαια και στις οπές της γής. Γιατί; Γιατί αισθάνθηκαν αυτό το μεγαλείο μέσα στην ψυχή τους, την μεγάλη ευσπλαγχνία του Θεού, και τα εγκατέλειψαν όλα.

Γερόντισσα Μακρίνα Πορταριάς (Απο το βιβλίο: Λόγια Καρδίας σελ, 439).

Το εντοπίσαμε εδώ:

http://trelogiannis.blogspot.com/2021/04/blog-post_835.html?m=1

Σημείωση: Ο τίτλος της ανάρτησης προέρχεται από τους Αίνους της Ακολουθίας του Νυμφίου της Μεγάλης Δευτέρας «Ερχόμενος ο Κύριος».

Αθηνά Σιδέρη: Άγιος της διπλανής πόρτας

Πολύ μου άρεσε ο παραπάνω χαρακτηρισμός για την αξέχαστη Αθηνά Σιδέρη! «Άγιος της διπλανής πόρτας»! Για μένα προσωπικά είχε και... κυριολεκτική έννοια, επειδή το σπίτι της ήταν μόλις 50 μέτρα από την ενορία όπου διακονώ.

Παρακολουθήστε την παρακάτω ομιλία, αξίζει! Η κόρη της, Μάρω Σιδέρη, αλλά και άλλοι ομιλητές, αποκαλύπτουν πτυχές της μακαριστής Αθηνάς που δεν γνωρίζαμε...

https://m.facebook.com/107302927666434/videos/430788424880587/

Αξίζει να διαβάσετε και το ακόλουθο:

https://melissoules.com/2020/09/26/η-τελευταία-προειδοποίηση-του-αγίου-π/

Η πανουργία του διαβόλου

ΠΗΓΑΙΝΟΝΤΑΣ κάποτε να επισκεφθεί μια σκήτη ο Όσιος Μακάριος, συνάντησε στον δρόμο τον διάβολο φορτωμένο μ’ ένα παράξενο φορτίο, να πηγαίνει κι εκείνος προς τα εκεί.*

-Πού πας; τον ρώτησε ο Όσιος.

-Πάω να βάλω λογισμούς στους μοναχούς, αποκρίθηκε με αναίδεια εκείνος.

-Και τί είναι αυτά που κουβαλάς μαζί σου;

-Τα γεύματα που θα τους προσφέρω.

-Τόσα πολλά; απόρησε ο Όσιος.

-Βέβαια. Αν δεν ικανοποιούνται με το ένα, έχω άλλο έτοιμο κι αν δεν τους αρέσει κι αυτό, τους δίνω τρίτο. Ένα απ’ όλα θα είναι του γούστου τους

-Έχεις πολλούς εκεί που σε ακολουθούνε; ρώτησε με φρίκη ο Αββάς.

-Όχι, αναγκάστηκε να ομολογήσει ο διάβολος. Οι περισσότεροι έχουν αγριέψει εναντίον μου. Έχω όμως κι έναν καλό φίλο.

- Πώς ονομάζεται; ρώτησε μ’ ένδιαφέρον ο Όσιος.

- Θεόπεμπτος, αποκρίθηκε ο διάβολος και τράβηξε βιαστικός τον δρόμο του.

Συλλογισμένος από όσα ακουσε ο Αββάς Μακάριος, ανέβηκε στην σκήτη. Οι αδελφοί του έκαναν θερμή υποδοχή και καθένας φιλοτιμήθηκε να τον προσκαλέσει στην καλύβα του. Ο Όσιος όμως ζήτησε τον Θεόπεμπτο και τον παρακάλεσε να τον φιλοξενήσει. Όταν έφτασαν στο κελλί του, τον ρώτησε πώς περνούσε.

-Καλά με την ευχή σου, Αββά, αποκρίθηκε εκείνος.

- Δεν σε πειράζουν οι λογισμοί;

Ο Θεόπεμπτος δίστασε λίγο. Ντρεπόταν να φανερώσει στον Όσιο πως δεχόταν ακάθαρτους λογισμούς.

-Καλά πηγαίνω, ψιθύρισε, προσπαθώντας να φανεί αδιάφορος.

- Αχ, αδελφέ μου! αναστέναξε βαθιά ο Όσιος. Εγώ, τόσα χρόνια ασκητής και γερασμένος πια, πειράζομαι από σαρκικούς λογισμούς κι ας με τιμούν οι άνθρωποι.

Ο Θεόπεμπτος πήρε θάρρος από τα λόγια του Οσίου και του φανέρωσε τον δικό του πολεμο. Εκείνος τότε τον συμβούλεψε πως ν’ αντιστέκεται στους κακούς λογισμούς κι αφού του έδωσε τον κανόνα που έπρεπε, έφυγε να γυρίσει στο κελλί του. Στον δρόμο βρήκε πάλι τον διάβολο, αλλά τώρα πολύ κατσουφιασμένο.

-Τί νέα; τον ρώτησε ο Αββάς.

-Πολύ άσχημα, αποκρίθηκε εκείνος. Όλοι οι μοναχοί μου εναντιώνονται και πιο πολύ ο παλιός μου φίλος. Γι’ αυτό κι εγώ ορκίστηκα να τους αφήσω πολύ καιρό απείραχτους, για να γίνουν αμέριμνοι οπως πρώτα.

Έφριξε ο Όσιος με την πανουργία του διαβόλου και παρακάλεσε θερμά τον Κύριο να προφυλάσσει απ’ αυτήν το ποίμνιό Του.

Γεροντικό, Σταλαγματιές απο την Πατερική Σοφία, Θεοδώρας Χαμπάκη, Εκδόσεις Ορθοδόξου Χριστιανικής αδελφότητας "ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ", σελ. 170-171