Περί πόνου, 1

Ο Θεός, αν μπορούμε να πούμε ανθρωπομορφικά, επιτρέπει τους πόνους των δοκιμασιών, αφού είδε κι αποείδε μαζί μας. Μας δίνει αυτό που θεωρούμε ευτυχία, καλή σύζυγο, καλά παιδιά, καλά χρήματα, όλα καλά, κι εμείς δε λέμε ένα αληθινό ΄΄δόξα σοι ο Θεός΄΄ και γινόμαστε αχάριστοι, πλεονέκτες, αγνώμονες κι ασεβείς. Δε θέλει από αγάπη να μας αφήσει στο βάθος της κακίας μας και ψάχνει και βρίσκει τρόπους για να μας επαναφέρει ,να μας ανανήψει, να μας συνεφέρει. Σαν τον καλό πατέρα που εφευρίσκει σχέδια διάφορα για την επιστροφή του άτακτου παιδιού του και συχνά χρησιμοποιεί και περισσή αυστηρότητα, αφού εξήντλησε όλα τα μέτρα της αγάπης. Δίχως τον πόνο ο άνθρωπος θ’αγρίευε πιο πολύ.

Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης στο βιβλίο του «Ο Άγιος Πονος», σελ. 23-24

Νεομάρτυρες και 1821

Δεν είναι καθόλου υπερβολή, αν πούμε ότι η ελληνική επανάσταση πραγματοποιήθηκε, επειδή ακριβώς είχαν προηγηθεί οι νεομάρτυρες.

Μιχαήλ Γ. Τρίτου

Καθηγητού Α.Π.Θ

1821-2021

200 χρόνια μετά...

Η Ελλάς ευγνωμονούσα είναι πίνακας του Έλληνα ζωγράφου Θεόδωρου Βρυζάκη, που φιλοτεχνήθηκε το έτος 1858. Ανήκει στην συλλογή της Εθνικής Πινακοθήκης.

Πρόκειται για έργο με ιδιαίτερο συμβολισμό, αφού απεικονίζει την Ελλάδα με τη μορφή νέας στεφανωμένης γυναίκας, ενδεδυμένης αρχαιοπρεπώς, εν μέσω αγωνιστών της Επανάστασης του 1821, να έχει σπάσει τις αλυσίδες της σκλαβιάς από τα πόδια της.

Τον συμβολισμό αυτό εκτίμησε ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου και από το 1982, όταν το Μέγαρο Μαξίμου ορίστηκε ως πρωθυπουργική έδρα, ο πίνακας κοσμούσε τον τοίχο πίσω ακριβώς από το γραφείο του πρωθυπουργού. Έτσι, ο πίνακας έγινε ιδιαίτερα γνωστός, μέσω τηλεοπτικών μεταδόσεων και φωτογραφιών από συναντήσεις του πρωθυπουργού. Μέχρι το 2009, όλοι οι πρωθυπουργοί μετά τον Ανδρέα Παπανδρέου διατήρησαν τον πίνακα στη θέση του.

https://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%97_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CF%82_%CE%95%CF%85%CE%B3%CE%BD%CF%89%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%B1_(%CE%92%CF%81%CF%85%CE%B6%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82)

Η αλήθεια στο πεζοδρόμιο

Άδικο έχει;

Τροφή μου είναι τα βιβλία...

Τροφή μου είναι τα βιβλία, γράμματα τρώω - με τα γράμματα τρέφομαι. Βιβλιοφάγος και γραμματοφάγος, για αυτό είμαι μονίμως πεινασμένος και διψασμέ­νος. Σαν να μου έχουν πέσει τα αυτιά και δεν ακούω τούς λόγους Εκείνου: «Εμόν βρώμα έστιν, ίνα ποιώ το θέλημα του πέμψαντός με» (Ίω. 4, 34). Το γράμμα αποκτείνει, το πνεύμα ζωοποιεί. Όλη ή σοφία του αν­θρώπου και όλη ή επιστήμη δεν είναι τάχα ένα κομποσκοίνι από γράμματα; Ό άνθρωπος έγινε γραμματισμένος, έγινε όλος ένα αλφάβητο και νομίζει πώς έ­γινε το αλφάβητο όλου του κόσμου και του Θεού. Ό πολιτισμός μας γεννήθηκε μέσα στα τυπογραφεία, και κάθε τί το πολιτισμένο υποκλίνεται μπροστά στα γράμματα, σε αυτά τα λεπτεπίλεπτα είδωλα. Έτσι, τα γράμματα έγιναν ό θησαυρός και οι εκτιμητές κάθε α­ξίας. Ακόμα και ό Θεός άρχισε να εκτυπώνεται αφού έπαψε να βιώνεται και να επιβιώνει. Τα τυπογραφεία μεταμορφώθηκαν σε ναούς, σε βασίλεια των γραμμά­των, αυτός είναι ό πολιτισμός μας. Βασίλευσε το γράμμα και σήμερα σκοτώνει την Ευρώπη, αφού «το γράμμα αποκτέννει, το δε πνεύμα ζωοποιεί» (Β' Κορ. 3,6).

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς (1894-1979), Κεφάλαια Ασκητικά και Θεολογικά

Υ.Γ. Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς έζησε πριν την έκρηξη του διαδικτύου, των social media και της διαμεσολαβούμενης ψηφιακής επικοινωνίας. Αναρωτιέμαι τι θα έλεγε σήμερα για τους αυτόκλητους «θεολόγους» των blogs και του Facebook, που γράφουν, γράφουν, γράφουν...

Πέρασμα για τον παράδεισο

Δίπλα στην είσοδο του καθολικού της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας.