Περί πόνου, 1

Ο Θεός, αν μπορούμε να πούμε ανθρωπομορφικά, επιτρέπει τους πόνους των δοκιμασιών, αφού είδε κι αποείδε μαζί μας. Μας δίνει αυτό που θεωρούμε ευτυχία, καλή σύζυγο, καλά παιδιά, καλά χρήματα, όλα καλά, κι εμείς δε λέμε ένα αληθινό ΄΄δόξα σοι ο Θεός΄΄ και γινόμαστε αχάριστοι, πλεονέκτες, αγνώμονες κι ασεβείς. Δε θέλει από αγάπη να μας αφήσει στο βάθος της κακίας μας και ψάχνει και βρίσκει τρόπους για να μας επαναφέρει ,να μας ανανήψει, να μας συνεφέρει. Σαν τον καλό πατέρα που εφευρίσκει σχέδια διάφορα για την επιστροφή του άτακτου παιδιού του και συχνά χρησιμοποιεί και περισσή αυστηρότητα, αφού εξήντλησε όλα τα μέτρα της αγάπης. Δίχως τον πόνο ο άνθρωπος θ’αγρίευε πιο πολύ.

Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης στο βιβλίο του «Ο Άγιος Πονος», σελ. 23-24